| تبليغات | X |
)) كسي هم نمي تونست جلوشون رو بگيره !(فك كنم براي اين بچه ها درس همه جا به نوبت دوران دبستان حذف شده بوده!!!!
)
دريغ از اينكه صف بخواد به اندازه چند سانت جابه جا بشه!منم که هیچ لوازم التحریری با خودم نبردم دانشگاه !طي يك بسيج همگاني يه خودكار و يه برگه كاغذ به دست من رسيد !
و از اون ابتداي صف شروع كردم به نوشتن اسم بچه ها!ظرف مدت چند دقيقه تعداد بچه ها رسيد به 103 _104 نفر !تازه اونم فقط دخترا!
... مسوولا كه نبايد به فكر دانشجو ها باشن !
.. مسوولین وظایف مهمتری دارن!
اين درسا فقط براي تو كتاباس!
دکتر چمران!!
اسمیه که از بچگی برام خیلی آشنا بوده !
اما فقط در حده یه اسم...
اونم شاید به خاطر این بوده که اسم بزرگراه و بیمارستانی به نامشون بوده ...
می خواستم یه پست بزنم که حرفای دلم رو بزنم ، دیدم شهید دکتر چمران این حرف ها رو خیلی زیبا تر بیان کردن...
پس از یادداشت های ایشون استفاده می کنم برای زدن حرف دل خودم ....
ای خدای بزرگ ، ای ایده آل غایی من ، ای نهایت آرزوهای بشری ، عاجزانه در مقابلت به خاک می افتم ، تو را سجده می کنم ، می پرستم ، سپاس می گویم.
ستایش می کنم که فقط تو ، آری فقط تو ای خدای بزرگ شایسته سپاس و ستایشی ، محبوب بشری ، فقط تویی ، گمشده من تویی. ولی افسوس که اغلب ، تظاهرات فریبنده و زود گذر دنیا را به جای تو میپرستم . به آن ها عشق می ورزم و تو را فراموش می کنم ! اگر چه نمی توانم آن را هم فراموشی بنامم چون یک زیبایی یا یک ظاهر فریبنده نیز جلوه ی توست و مسحور تجلیات تو شدن نیزز عشق به ذات توست.
من هر گاه مفتون هر چیز شدم ، در اعماق دل خود به تو عشق ورزیدم ، بنابر این ای خدای بزرگ ، تو از این نظر مرا سرزنش مکن . فقط ظرفیت و شایستگی عطا کن تا هر چه بیشتر به تو نزدیک شوم و در راه درازی که به سوی بوستان بی انتها و ابدی تو دارم این سبزه ها و خزه های ناچیز نظر مرا جلب نکند و از راه اصلی باز ندارند.
در دنیا به چیز های کوچکی خوشحال می شوم که ارزشی ندارندد و از چیز هایی رنج میبرم که بی اساسند.این خوشحای ها و ناراحتی ها دلیل کم ظرفیتی من است.
هنوز گرفتار زندان غم و اندوهم. هنوز اسیر خوشی و لذتم....کمند دراز آمال و آرزو ، بال و پرم را بسته ، اسیر و گرفتارم کرده و با آزادی ، آری آزادی واقعی خیلی فاصله دارم.
ولی ای خدای بزرگ ، در همین مرحله که هستم احساس می کنم که تو مانند راهبری خردمند مرا اندرز می دهی ، آیات مقدس خود را به من می نمایی و مرا عبرت می دهی ! چه بسا که در موضوعی ترس و وحشت داشتم و مرا کمک کردی. چیزهایی محال و ممتنع را جنبه ی امکان دادی و چه بسا مواقع که به چیزی ایمان و اطمینان داشتم ولی تو آن را از من گرفتی و دچار غم واندوهم کردی و به من نمودی که اراده و مشیت هر چیز به دست توست . فعالیت می کنیم ، پایین و بالا می رویم ولی ذلت و عزت فقط به دست توست.
مآخذ:
کتاب خدا بود و دیگر هیچ نبود
یادداشت های آمریکا
شهید دکتر چمران
مطمئنا" ذات و فطرت الهی همه ی آدم ها همینا رو میگه !!!
کاش منتظر نمی شدیم همیشه یکی دیگه پیش قدم بشه ..
کاش اگه فک می کردیم درسته خودمون شروع می کردیم ...
کاش همه با هم همدل می شدیم...
همه باهم همفکر می شدیم...
کاش اگه یه نفر هم که پیش قدم شده بود حمایتش می کردیم ...
اونم به طور صحیح ...
اگه این طوری پیش می رفتیم شاید الان اوضاع خیلی فرق داشت...
حیف که تا الان نشده ...
اما آینده روشنه...
کاش بشه تفکر ها یه کم با قبل فرق کنه!...
دید مثبت....
اون وقت همه چی درست میشه...
درست درست ...
واسه ی خودم خیلی جالبه!!
کاش بشه شروعش کرد ....
کاش بقیه هم بپذیرن ...
*یه سوال؟
اگه خیلی برنامه داشته باشی !
همشون هم از نظرت مهم باشن ، نتونی بینشون از لحاظ ارجحیت فرقی بذاری، و اینا هدف های کوچیکت باشن برای رسیدن به اون هدف اصلی ات ، وقت هم زیاد نداشته باشی ، چی کار میکنی؟
دیروز که موقع انتخاب واحد با بچه ها حرف می زدم یکهو دلم گرفت !
مشهدیا: داره کم کم تموم میشه!
تهرونیا: خدا رو شکر! راحت میشیم ما ! اما برا شما که فرقی نمی کنه؟
مشهدیا :چرا فرق نمی کنه؟
تهرونیا : شما که پیش خانواده و ...
مشهدیا : نه منظورمون اینه که یعنی دیگه همدیگه رو نمی بینیم؟
تهرونیا: کی گفته؟
مشهدیا: خب کاملا" واضح و مشخصه . کی می خواد بچه ها رو بعد از فارغ التحصیلی دور هم جمع کنه؟
من: من!(با کلی توضیحات که میشه جمع کرد بچه ها رو! )
مگه بچه ها نمیان برای زیارت؟
خب همه میشه تو یه زمان بیان دور هم جمع شیم!
تهرانیا : آره خیلی خوب میشه !
مشهدیا : زهی خیال باطل !
مشهدیا : ما هم دوست داریم. اما این دور هم جمع شدن نشدنیه! تو 4 سال نتونستیم بعدش می تونیم؟
تهرانیا: شما نتونستین اما ما که دور از خانوده بودیم چطور تونستیم جمع بشیم !
مشهدیا: ولی این فرق داره!
تهرونیا : اصلا" هم فرق نمی کنه !
همت می خواد!
خوبه حالا شما تو مشهدین !
مشهدیا : باشه شما بیاین مشهد ما هم میایم...
راستی می خواین ما بیایم تهران
تهرانیا : شما این چند قدم رو سختتونه بیاین حالا می خواین بیاین اونجا؟
خب بیاین!........
اینم از دیروز ما که از گل انداختن صحبت هامون چند دقیقه دیر تر از همه انتخاب واحد کردیم!!!
یعنی کدوم طرف درست می گفت ؟
یعنی میشه ؟
فعلا" جواب این سوال برام مبهمه!
هر کی موافقه یه یا علی بگه !
*خدا جون گاهی وقتا یه انرژی مثبتی بهم میدی که نمی دونم چه طوری باید ازت تشکر کنم !
امتحانام به قول مشهدیا تمام رفت !
به قول خودمون این امتحانا تموم شد و من برگشتم خونه!
با اینکه دلم می خواست این دو روزم (تاسوعا و عاشورا ) مشهد می موندم اما دست مامان رو گرفتم و برگشتم ولایت ....
شاید باید برمی گشتم تا این اتفاق امروز رو ببینم !!!
نمیدونم!!
گاهی وقتا خدا یه نشونه هایی به آدم نشون می ده اما ما از کنارشون بی تفاوت رد میشیم و بعدش هم میگیم نمی دونیم چرا تا حالا خدا به من نشونی نداده؟!
کاش همیشه متوجه این نشونی های بی نشون بشیم!
نمی دونم شاید این اتفاقی رو هم که امروز دیدم از همون نشونی های بی نشونه!!
یکی از خیابون های شهر!
بارون میاد!
همه ی آدم ها مثل همیشه در رفت و آمد هستند.
ماشین رو چند متر جلو تر از مغازه ای که می خوایم ازش خرید کنیم پارک می کنیم و حرکت به سمت مغازه...
همه چیز عادی بود تا اینکه یهو دیدیم اون طرف خیابون یه خانومی داره داد می زنه !
همه ی آدم های توی خیابون برگشتند ببینن چه خبره که دیدن بله!
یه آقایی که پدر اون خانواده بود کنار خیابون افتاده روی زمین ...
هنوز نفس می کشید !
زنگ زدن اورژانس بیاد.
صدای آژیر آمبولانس !!.
آقای دکتری از ماشین پیاده شد و رفت که به داد اون آقایی که سکته کرده بود برسه !
بعد از چند دقیقه با حالت ناراحتی زیادی گفت :"متاسفم کاری از دست ما ساخته نیست"
همین یک جمله!
همه آدم های توی اون خیابون مات و مبهوت مونده بودن
همه ی آدم های اون جا یه طور دیگه شده بودن!
منم همون طور که داشتم به این اتفاق ها نگاه می کردم انگاری یکی بهم گفت :
"همش چند متر با تو فاصله داشتا! اگه تو به جای اون آقاهه بودی الان چی داشتی به خدا بگی ؟ چه کار خوبی فک می کنی انجام دادی که توی اون شرایط بدادت می رسید؟!"
حالم خیلی گرفته شد از دست خودم!
توی ذهنم این حرف ها رژه می رفتن و من هم ازشون سان می دیدم!
"چیه ؟ چی فک کردی ؟ فک کردی فقط مرگ مال بقیس و تو از اون ...؟ "
"از یه لحظه بعدت خبر داری؟؟"
از اون طرف ذهنم این گونه پاسخ می شنیدم:"خب معلومه که نه؟"
کلی توی ذهنم با خودم بحث کردم و جنگ و جدالی بود که بین این نیروهای خیر و شر ذهنیم در گرفته بود!
خیلی سخت بود آروم کردنشون و کنار اومدن باهاشون!
*آهای ! تو که این اتفاق رو دیدی ؟!
یه کم بهش فک کن!
به اون لحظه دیدار ....
شاید اون وقت تغییر کردنت در جهت خالقت بیشتر از قبل بشه!
(درگیری های ذهنی)
سلام :
می خواستم نیام تا دهم اما دیدم نمی شه لازمه برای بعضی مسائل شفاف سازی کنم!
اولا" کی گفته من قراره ارشد شرکت کنم؟
هر روز زنگ میزنن که بابا اینقدر برا ارشد درس نخون!!
منو میگی موندم این شایعات بی اساس از کجا پخش شده.
وقتی بهشون میگم بابا من حتی دفترچه ارشد هم نخریدم بازم باورشون نمیشه !!
میگن :تو! تو نمی خوای ارشد شرکت کنی؟
وقتی بهشون می گم من حتی یکی از درسایی که برای ارشد هست رو این ترم بر نداشتم تا مطمئن باشم که ارشد شرکت نمی کنم بازم قبول نمی کنن!!
می گن : آره! وقتی اومدی دانشگاه های تهران قبول شدی امسال بهت میگیم .
خب من که دارم راستش رو بهتون گفتم ..بقیش با خودتون دوست داشتین قبول کنین دوست داشتین هم قبول نکنین
اما کاش اون درس رو انتخاب می کردم .لااقل تاسوعا و عاشورا اینجا بودم!
دوما"
امان از اشتباه کردن تاریخ موقع خرید بلیط قطار!!
این هم حرفی که این روزا خیلی بهم گفتن تو که قرار نبود بیای چی شد اومدی؟
وقتی یه استادی تموم جزوه های امتحانی رو می ذاره تو سایتش و من باید اون ها رو دانلود کنم خب باید بیام دیگه!
بعدشم من درسام رو می خوندم گاهی وقتا موقعی که استراحت می کردم بهتون یه سری زدم.
مثل اینکه نباید وقتی می دیدم شما ها هستین یه سلامی بهتون کردم.
شوخی کردم این آخری رو . به دل نگیرین!!
* نمی دونم چند بار بهت بگم که.... !!
